art. 41 § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
Znaczenie przepisu (AI)
Ustanawia zastaw skarbowy na rzecz Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego na rzeczach ruchomych i prawach majątkowych podatnika, zapewniając spłatę zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz zobowiązań powstałych z tytułu błędnych deklaracji. Zastaw ten powstaje z mocy prawa, pod warunkiem że wartość przedmiotów przekracza 12 400 zł i nie są one zwolnione z egzekucji.

Treść przepisu

Art. 41. § 1. Skarbowi Państwa i jednostkom samorządu terytorialnego z tytułu zobowiązań podatkowych powstałych w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 2, a także z tytułu zaległości podatkowych stanowiących ich dochód oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości przysługuje zastaw skarbowy na wszystkich będących własnością podatnika oraz stanowiących współwłasność łączną podatnika i jego małżonka rzeczach ruchomych oraz zbywalnych prawach majątkowych, jeżeli wartość poszczególnych rzeczy lub praw wynosi w dniu ustanowienia zastawu co najmniej 12 400 zł 12), z zastrzeżeniem § 2. § 2. Zastawem skarbowym nie mogą być obciążone rzeczy lub prawa majątkowe niepodlegające egzekucji oraz mogące być przedmiotem hipoteki. § 3. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do należności przypadających od płatników lub inkasentów, następców praw-nych oraz osób trzecich odpowiadających za zaległości podatkowe.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 58119 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy