art. 149
Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.
Dz.U. 1997 nr 139 poz. 934
Treść przepisu
Art. 149.
1.
Jeżeli w następstwie zmiany cen rynkowych stanowiących podstawę wyceny aktywów i zobowiązań
funduszy, kursów walut albo powiązań organizacyjnych lub kapitałowych między podmiotami,
których instrumenty finansowe są przedmiotem lokaty aktywów funduszu, albo w następstwie
innych okoliczności, na które fundusz nie ma bezpośredniego wpływu, naruszy on w sposób
nieumyślny przepisy niniejszego rozdziału, obowiązany jest podjąć niezwłocznie kroki
w celu dostosowania działalności lokacyjnej do wymogów określonych w ustawie.
2.
Dostosowanie działalności lokacyjnej do wymogów określonych w ustawie powinno nastąpić
nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia zaistnienia stanu niezgodnego z prawem
albo od dnia, w którym przeprowadzona wycena aktywów funduszu wykazała zaistnienie
takiego stanu, w zależności od tego, który z tych terminów jest późniejszy.
3.
Na wniosek funduszu, złożony nie później niż w terminie 1 miesiąca od daty zaistnienia
stanu niezgodnego z prawem lub daty stwierdzenia takiego stanu, zgodnie z ust. 2,
organ nadzoru może zezwolić na przedłużenie do 12 miesięcy okresu, o którym mowa w
ust. 2, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na ochronę interesów członków funduszu.
4.
Jeżeli w następstwie realizacji harmonogramu, o którym mowa w art. 102, nastąpi -
ze względu na interes członków pracowniczego funduszu - naruszenie przez fundusz przepisów
art. 146, dostosowanie działalności lokacyjnej funduszu do wymogów określonych w tych
przepisach powinno nastąpić nie później niż w terminie miesiąca od daty zaistnienia
stanu niezgodnego z prawem lub daty stwierdzenia takiego stanu, zgodnie z ust. 2,
z tym że organ nadzoru może, na wniosek funduszu, przedłużyć ten termin do 6 miesięcy.
W tym ostatnim przypadku przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy