art. 15 ust. 1–3

Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Dz.U. 1997 nr 139 poz. 934
Znaczenie przepisu (AI)
Określa procedurę wydawania zezwoleń przez KNF na utworzenie funduszu emerytalnego, w tym warunki odmowy zezwolenia (np. wadliwy statut lub brak rękojmi należytego pełnienia obowiązków przez osoby zarządzające) oraz obowiązek zawiadomienia EIOPA w przypadku pracowniczego funduszu emerytalnego.

Treść przepisu

Art. 15. 1. Komisja Nadzoru Finansowego, działająca na podstawie odrębnych przepisów, zwana dalej „organem nad-zoru”, wydaje zezwolenie na utworzenie funduszu w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Zezwolenie jest równo-znaczne z zatwierdzeniem statutu funduszu. 2. Organ nadzoru odmawia zezwolenia, jeżeli: 1) wniosek i dołączone do niego dokumenty nie spełniają warunków określonych w ustawie; 2) statut funduszu nie zabezpiecza należycie interesów członków funduszu; 3) osoby, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 i 5, nie dają rękojmi należytego wykonywania powierzonych obowiązków. 3. W przypadku udzielenia zezwolenia na utworzenie pracowniczego funduszu, organ nadzoru zawiadamia Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych o udzieleniu tego zezwolenia, dołączając informa-cję o jego treści.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy