art. 22 ust. 1–4

Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Dz.U. 1997 nr 139 poz. 934
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje procedurę zmiany statutu funduszu emerytalnego, wymagając zezwolenia organu nadzoru oraz określając podmioty uprawnione do podejmowania uchwał (walne zgromadzenie lub rada nadzorcza) w zależności od typu funduszu.

Treść przepisu

Art. 22. 1. Zmiana statutu funduszu wymaga zezwolenia organu nadzoru. Do wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się: 1) uchwałę walnego zgromadzenia w sprawie zmiany statutu; 2) w przypadku pracowniczego funduszu ponadto: a) uchwałę rady nadzorczej, b) projekt umowy o przyjmowanie składek, jeżeli zmiana statutu pracowniczego funduszu przewiduje możliwość przyjmowania składek pracowników zagranicznych. 2. Organ nadzoru odmawia zezwolenia, jeżeli zmiana jest sprzeczna z prawem lub interesem członków funduszu. 2a. Organ nadzoru odmawia także zezwolenia, jeżeli zmiana statutu pracowniczego funduszu jest sprzeczna z interesem pracowników zagranicznych. 3. Decyzję w sprawie zmiany statutu otwartego lub dobrowolnego funduszu podejmuje powszechne towarzystwo w for-mie uchwały walnego zgromadzenia. 4. Decyzję w sprawie zmiany statutu pracowniczego funduszu podejmuje pracownicze towarzystwo w formie uchwały rady nadzorczej, zaś w przypadku zmiany statutu pracowniczego funduszu będącego funduszem zdefiniowanej daty – pracownicze towarzystwo w formie uchwały walnego zgromadzenia. Uchwała rady nadzorczej wymaga zatwierdzenia przez walne zgromadzenie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy