art. 102

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

Dz.U. 1997 nr 140 poz. 939
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje instytucję depozytu zabezpieczającego (groszowego), w której dłużnik lub osoba trzecia przenosi na własność banku określoną kwotę pieniężną w celu zabezpieczenia wierzytelności. Przepis określa zasady zwrotu środków po spłacie długu, prawo banku do zatrzymania części kwoty na poczet niespłaconego zadłużenia oraz możliwość wypłaty wynagrodzenia za korzystanie z tych środków.

Treść przepisu

Art. 102. 1. W celu zabezpieczenia wierzytelności banku dłużnik lub osoba trzecia może przenieść określoną kwotę w złotych lub w innej walucie wymienialnej na własność banku. Bank jest zobowiązany do zwrotu tej kwoty po uzyskaniu spłaty zadłużenia wraz z należnymi odsetkami i prowizją. 2. Bank nie ma obowiązku zwrotu części kwoty przyjętej na własność, równej niespłaconej sumie zadłużenia wobec banku, odsetek i prowizji oraz innych kosztów poniesionych przez bank w związku z odzyskaniem wierzytelności. 3. Bank może wypłacić dłużnikowi lub osobie trzeciej, o których mowa w ust. 1, wynagrodzenie za okres korzystania z przejętej kwoty.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 25 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy