art. 141e
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.
Dz.U. 1997 nr 140 poz. 939
Treść przepisu
Art. 141e. 1. Komisja Nadzoru Finansowego i właściwe władze nadzorcze państwa macierzystego instytucji kredytowej prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w ramach działalności transgranicznej przekazują sobie wzajemnie informacje niezbędne do monitorowania płynności i wypłacalności tych instytucji, a także informacje dotyczące w szczególności: 1) zarządzania i struktury własności instytucji kredytowych; 2) zasad gwarantowania depozytów; 3) koncentracji zaangażowań; 4) zasad rachunkowości; 5) stosowanych procedur administracyjnych;
Dziennik Ustaw – 126 – Poz. 38 6) systemu kontroli wewnętrznej; 7) trybu i zasad przeprowadzania czynności kontrolnych; 8) środków podjętych w ramach nadzoru. 2. Komisja Nadzoru Finansowego i właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego, na którego terytorium bank kra-jowy prowadzi działalność, przekazują sobie wzajemnie informacje, o których mowa w ust. 1. 2a. Informacje przekazywane przez Komisję Nadzoru Finansowego właściwym władzom nadzorczym zgodnie z ust. 1 i 2 w zakresie niezbędnym do monitorowania płynności i wypłacalności instytucji kredytowej lub banku są tym władzom nad-zorczym przekazywane niezwłocznie. 3. Wzajemne przekazywanie informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, może odbywać się także na podstawie porozu-mienia zawartego przez Komisję Nadzoru Finansowego z właściwymi władzami nadzorczymi. 4. Na żądanie właściwych władz nadzorczych państwa goszczącego, na którego terytorium bank krajowy prowadzi działalność poprzez oddział lub w ramach działalności transgranicznej, Komisja Nadzoru Finansowego przekazuje informa-cje o sposobie uwzględnienia przekazanych przez te władze informacji dotyczących tego banku. 5. W przypadku gdy właściwe władze nadzorcze państwa goszczącego poinformują Komisję Nadzoru Finansowego, że nie zastosowała odpowiednich środków wobec banku krajowego, oraz podejmą odpowiednie środki w ramach nadzoru, Komisja może skierować sprawę do Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i zwrócić się do niego o pomoc zgodnie z art. 19 rozporządzenia nr 1093/2010, jeżeli nie zgadza się z podjętymi przez te władze środkami. 6. Komisja Nadzoru Finansowego może wystąpić do właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego instytucji kredytowej, prowadzącej działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez oddział lub w ramach działalności trans-granicznej, o udzielenie informacji o sposobie uwzględnienia przekazanych przez Komisję Nadzoru Finansowego infor-macji dotyczących tej instytucji kredytowej. 7. W przypadku gdy po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 6, Komisja Nadzoru Finansowego uzna, że właś-ciwe władze nadzorcze państwa macierzystego nie zastosowały odpowiednich środków, podejmuje środki w ramach nadzoru w celu ochrony stabilności systemu finansowego, interesów deponentów, inwestorów i innych klientów, po poinformowaniu właściwych władz nadzorczych państwa macierzystego oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego. Rozdział 11b Nadzór skonsolidowany
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy