art. 39

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

Dz.U. 1997 nr 140 poz. 939
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa wymóg uzyskania zezwolenia KNF dla banków krajowych na utworzenie podmiotu bankowego lub oddziału za granicą, a także wylicza wymagane elementy wniosku i załączniki, w tym informacje o prawie państwa przyjmującego.

Treść przepisu

Art. 39. 1. Utworzenie za granicą banku przez bank krajowy, jak również utworzenie oddziału banku krajowego za granicą, z zastrzeżeniem art. 48a–48g, wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego. 2. Wniosek o utworzenie za granicą banku powinien zawierać: 1) określenie nazwy, siedziby i formy organizacyjnej banku; 2) dane dotyczące założycieli i kapitału założycielskiego. 3. Do wniosku załącza się: 1) projekt statutu oraz uzasadnienie utworzenia banku za granicą; 2) program działalności i plan finansowy banku na okres co najmniej trzyletni; 3) informacje o przepisach prawnych obowiązujących w państwie przyjmującym w zakresie: a) zezwoleń na podjęcie działalności przez bank, b) przepisów podatkowych dotyczących działalności banków, c) przepisów dotyczących transferu dewiz i nadzoru bankowego. 4. Wniosek o utworzenie oddziału banku za granicą powinien zawierać uzasadnienie utworzenia oddziału banku za granicą i informacje określone w ust. 3 pkt 3 dotyczące odpowiednio oddziałów banków. Dziennik Ustaw – 42 – Poz. 38

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 11 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy