§ 2
Dz.U. 1998 nr 153 poz. 1006
Treść przepisu
§ 2. 1. W celu ustalenia przeliczonych przychodów, o których mowa w § 1, płatnik składek: 1) ustala nowe wysokości przysługującyc.h ubezpie-czonemu od dnia 1 stycznia 1999 r. składników przychodu i na ich podstawie oblicza przeliczony przychód, 2) dokonuje, w razie potrzeby, zmian w przepisach o wynagradzaniu, obowiązujących u danego płatnika składek; zmian tych dokonuje się w trybie określonym dla tych przepisów, 3) może, do czasu zmian w przepisach o wynagradza-niu, o których mowa w pkt 2, nie dłużej jednak niż do dnia 30 kwietnia 1999 r., przekroczyć obowiązujące stawki składników przychodu w takim stop-niu, aby różnica między przychodem przeliczonym a przychodem przed przeliczeniem odpowiadała kwocie składek. 2. Przychód, o którym mowa w ust. 1, nie może być niższy od kwoty wynikającej z przeliczenia przychodu za styczeń 1999 r. według wzoru zamieszczonego w za-łączniku do rozporządzenia. 3. Przy ustalaniu nowych wysokości przysługujących ubezpieczonemu składników przychodu, stosow-nie do ust. 1 pkt 1, określa się nowe wysokości tych składników wypłacanych co miesiąc, jak i za okresy dłuższe niż miesiąc. Ustalenie nowych wysokości składników przychodu nie narusza zasad i terminów ich wypłacania, wynikających z obowiązujących u da-nego pracodawcy przepisów o wynagradzaniu. 4. W przypadku gdy przychód za styczeń 1999 r. zo-stał wypłacony w 1998 r., płatnik składek do celów przeliczenia może przyjąć: 1) przychód należny za styczeń 1999 r. albo 2) przychód należny za luty, jeśli zostanie wypłacony w styczn i u 1999 r.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy