§ 3

§ 3. 1. Do dyspozycji właściwego organu wojsko-wego przenosi się żołnierza zawodowego: 1) o którym mowa wart. 106b ust. 4 ustawy, pozosta-jącego w chwili ogłoszenia mobilizacji lub wybu-chu wojny w stanie nieczynnym lub w rezerwie ka-drowej, jeśli nie wyznacza się go na stanowisko służbowe, 2) zaginionego, 3) przebywającego w niewoli, 4) skierowanego do szpitala na leczenie, 5) zawieszonego w wykonywaniu czynności służbo­wych, 6) tymczasowo aresztowanego, 7) odwołanego ze służby na stanowisku służbowym poza resortem obrony narodowej. 2. Żołnierz zawodowy pozostający w dyspozycji może być kierowany przez dowódcę (szefa), w którego dyspozycji pozostaje, do wykonywania określonych przez niego zadań służbowych, z wyłączeniem przy-padków, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4 i 6. 3. Po ustaniu przyczyny przebywania żołnierza za-wodowego w dyspozycji, w przypadku braku możliwo­ści wyznaczenia na stanowisko służbowe, kieruje się go do etatowego stanu zmiennego pododdziału uzu-pełnienia kadrowego właściwego dla dowódcy (szefa), w którego dyspozycji żołnierz ten pozostaje. 4. Żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,5 i 7, w miarę możliwości, wyznacza się na stano-wisko służbowe nie niższe niż zajmowane przed zawie-szeniem w wykonywaniu czynności służbowych, prze-niesieniem do rezerwy kadrowej lub przed odwoła­niem ze służby na stanowisku poza resortem obrony narodowej.