§ 2 ust. 1 pkt 2

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 września 1998 r. w sprawie rodzajów schorzeń uzasadniających obniżenie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz sposobu jego obniżania.

Dz.U. 1998 nr 124 poz. 820
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa matematyczną metodę obliczania obniżonego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych dla pracodawców zatrudniających pracowników ze schorzeniami z § 1. Wskaźnik ten jest obniżany o różnicę między 6% a wyliczoną wartością, uwzględniając wagę orzeczeń o niepełnosprawności (znaczny lub umiarkowany stopień).

Treść przepisu

§ 2. 1. Wskaźnik zatrudnienia osób niepełnospraw­nych obniża się w następujący sposób: 1) liczbę zatrudnionych pracowników ze schorzenia-mi, o których mowa w § 1, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, mnoży się przez współczynnik wynoszący: a) 3 -w przypadku gdy osoba niepełnosprawna posiada orzeczenie o zakwalifikowaniu do znacz-nego stopnia niepełnosprawności, b) 2 -w przypadku gdy osoba niepełnosprawna posiada orzeczenie o zakwalifikowaniu do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, 2) wielkości ustalone zgodnie z pkt 1 lit. a) i b) dodaje się, a sumę dzieli przez liczbę pracowników zatrud-nionych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pra-cy; otrzymany iloraz mnoży się przez 100%, 3) wartość wskaźnika zatrudnienia osób niepełno­sprawnych, ustaloną zgodnie z pkt 1 i 2, odejmuje się od 6% -w przypadku gdy jest niższa od 6%. 2. Różnica otrzymana jako wynik odejmowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, stanowi obniżony wskaź­nik zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy