§ 2 ust. 2
Dz.U. 1998 nr 124 poz. 820
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa matematyczną metodę obliczania obniżonego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych dla pracodawców zatrudniających pracowników ze schorzeniami z § 1. Wskaźnik ten jest obniżany o różnicę między 6% a wyliczoną wartością, uwzględniając wagę orzeczeń o niepełnosprawności (znaczny lub umiarkowany stopień).Treść przepisu
§ 2. 1. Wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych obniża się w następujący sposób: 1) liczbę zatrudnionych pracowników ze schorzenia-mi, o których mowa w § 1, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, mnoży się przez współczynnik wynoszący: a) 3 -w przypadku gdy osoba niepełnosprawna posiada orzeczenie o zakwalifikowaniu do znacz-nego stopnia niepełnosprawności, b) 2 -w przypadku gdy osoba niepełnosprawna posiada orzeczenie o zakwalifikowaniu do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, 2) wielkości ustalone zgodnie z pkt 1 lit. a) i b) dodaje się, a sumę dzieli przez liczbę pracowników zatrud-nionych w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pra-cy; otrzymany iloraz mnoży się przez 100%, 3) wartość wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, ustaloną zgodnie z pkt 1 i 2, odejmuje się od 6% -w przypadku gdy jest niższa od 6%. 2. Różnica otrzymana jako wynik odejmowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, stanowi obniżony wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy