§ 9

Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie trybu i warunków wydawania i cofania pozwolenia na stosowanie zabezpieczenia generalnego i zabezpieczenia ryczałtowego oraz wypadków, w których zabezpieczenia te można stosować, a także sposobu określania wysokości zabezpieczenia ryczałtowego.

Dz.U. 1999 nr 96 poz. 1125NOT_IN_FORCE

Treść przepisu

§ 9. 1. Jeżeli wnioskodawca stosował procedurę uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w okresie ostatnich sześciu miesięcy przed dniem zło­żenia wniosku, wysokość zabezpieczenia ryczałtowego określa się dzieląc przez sześć sumę kwot należności celnych zabezpieczonych wtym okresie przez wniosko-dawcę w związku ze stosowaniem tej procedury celnej. 2. Jeżeli wnioskodawcą jest osoba, która wnosi o zastosowanie art. 197 § 3a Kodeksu celnego i wyso-kości zabezpieczenia ryczałtowego nie można określić w sposób, o którym mowa w ust. 1, wysokość tę okre-śla się w oparciu o oświadczenie, o którym mowa w § 2 ust. 3 pkt 10 lit. b). 3. W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do wysokości zabezpieczenia oszacowanej przez wniosko-dawcę organ celny może wydać pozwolenie na stoso-wanie zabezpieczenia ryczałtowego, określając kwotę wyższą niż wnioskowana. 4. Osoba posiadająca pozwolenie na stosowanie zabezpieczenia ryczałtowego jest obowiązana do aktu-alizowania wysokości tego zabezpieczenia co trzy mie-siące, począwszy od dnia złożenia wniosku. 5. Pozwolenia na stosowanie zabezpieczenia ry-czałtowego, z zastrzeżeniem ust. 6, nie udziela się oso-bie, która nie stosowała procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń przez okres ostatnich sześciu miesięcy do dnia złożenia wniosku o wydanie takiego pozwolenia. 6. Przepisu ust. 5 nie stosuje się do wnioskodawcy, w stosunku do którego ma zastosowanie przepis art. 197 § 3a Kodeksu celnego.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy