art. 23
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549
Treść przepisu
Art. 23.
1.
Koszty związane z deponowaniem broni i amunicji ponosi:
113)W brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 3 ustawy, o której mowa w odnośniku 10.)
Policja lub Żandarmeria Wojskowa - w przypadku przejęcia jej do depozytu, w trybie
określonym w art. 19 ust. 1, 1a oraz 3, art. 19a ust. 2 i art. 36 ust. 3 lub w trybie
określonym w art. 9g ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej, oraz przekazania do depozytu przez znalazcę;
2)
osoba, która utraciła prawo do jej posiadania, deponująca ją w trybie określonym w
art. 22 ust. 3;
3)
osoba deponująca, która weszła w jej posiadanie po osobie zmarłej;
4)
osoba deponująca ją w trybie, o którym mowa w art. 41 ust. 2, art. 42 ust. 5, art.
43 ust. 5 oraz w art. 54.
2.
Osoba składająca do depozytu broń, amunicję, z wyjątkiem znalazcy tej broni lub amunicji,
w zakresie tej broni może:
1)
wyrazić zgodę na jej zniszczenie - do protokołu przyjęcia broni oraz amunicji;
2)
złożyć pisemny wniosek o zniszczenie broni oraz amunicji;
3)
złożyć pisemne oświadczenie woli o przeniesieniu własności broni oraz amunicji na
rzecz Skarbu Państwa.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2, opłaty związane z deponowaniem broni i amunicji
są pobierane po upływie roku od dnia ich złożenia do depozytu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · PDF źródłowy