art. 31

Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.

Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis nadaje Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administratorskich oraz Ministrowi Obrony Narodowej uprawnienia do określenia wzorów dokumentów broni (legitymacji, zaświadczeń, świadectw, kart) oraz organów wojskowych właściwych w zakresie wydawania pozwoleń i kontroli żołnierzom zawodowym.

Treść przepisu

Art. 31. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory: legitymacji posiadacza broni, zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni, legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni i świadectwa broni oraz karty rejestracyjnej broni. Legitymacje i zaświadczenia powinny zawierać dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację osoby oraz rodzaju broni. 2. Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych określą, w drodze rozporządzenia, organy wojskowe właściwe do wydawania pozwoleń na broń podległym im żołnierzom zawodowym i kontroli wykonywania obowiązków wynikających z przepisów ustawy przez osoby, które uzyskały pozwolenie na broń, oraz do prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 27 ust. 3.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy