art. 36

Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.

Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549

Treść przepisu

Art. 36. 1. Dopuszcza się przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem operatorów świadczących usługi pocztowe, o ile świadczą oni tego rodzaju usługi. 2. Przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem innych podmiotów niż określone w ust. 1 jest zakazane. 3. Organy celne, a także przewożące przesyłki podmioty, inne niż określone w ust. 1, w razie stwierdzenia naruszenia zakazu, o którym mowa w ust. 2, zatrzymują przesyłkę, zawiadamiając o tym najbliższy organ Policji, który niezwłocznie protokolarnie przejmuje broń lub amunicję do depozytu. 4. Operator świadczący usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie broni palnej lub amunicji: 1) z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, 2) z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 3) przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach transakcji realizowanej na obszarze Unii Europejskiej - jest obowiązany posiadać zgodę przewozową oraz kopię uprzedniej zgody przewozowej. 5. W przypadkach innych niż określone w ust. 4 operator świadczący usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie broni lub amunicji, jest obowiązany posiadać kopie dokumentów potwierdzających legalność posiadania broni lub amunicji przez zbywcę i nabywcę, o ile dokumenty takie są wymagane. 6. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw łączności oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem operatorów świadczących usługi pocztowe, z uwzględnieniem: 1) zapewnienia możliwości zlokalizowania przesyłanej broni lub amunicji przez organ Policji; 2) poddania tej broni odprawie celnej.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy