art. 39
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549
Znaczenie przepisu (AI)
Ustanawia szczególny reżim posiadania broni dla dyplomatów, konsulów i osób zrównanych z nimi na podstawie porozumień międzynarodowych, pozwalając na posiadanie broni w celach ochronnych, łowieckich, sportowych, kolekcjonerskich i pamiątkowych na zasadzie wzajemności, z wydawaniem terminowego pozwolenia przez Policję.Treść przepisu
Art. 39.
1.
Członkowie misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz osoby zrównane z nimi
na podstawie porozumień międzynarodowych mogą posiadać broń i amunicję na podstawie
porozumień międzynarodowych lub na zasadzie wzajemności w celach:
1)
ochrony osobistej;
2)
łowieckich;
3)
sportowych;
4)
kolekcjonerskich;
5)
pamiątkowych.
2.
Cudzoziemcom, o których mowa w ust. 1, właściwy organ Policji wydaje terminowe pozwolenie
na broń na okres pełnienia przez te osoby funkcji w misjach dyplomatycznych i urzędach
konsularnych w Rzeczypospolitej Polskiej, po uzyskaniu pozytywnej opinii Komendanta
Służby Ochrony Państwa.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz minister właściwy do spraw zagranicznych
określą, w drodze rozporządzenia, tryb i warunki wydawania pozwoleń na broń cudzoziemcom,
o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem wymogu przedstawienia dokumentu o charakterze
pozwolenia na broń, wydanego cudzoziemcowi przez właściwy organ państwa, którego jest
obywatelem.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy