art. 41
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.
Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549
Treść przepisu
Art. 41.
1.
Przywóz broni i amunicji z zagranicy oraz jej wywóz za granicę przez cudzoziemców,
o których mowa w art. 39 ust. 1 i art. 40, wymagają uprzedniego wydania zaświadczenia
przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Zaświadczenie zastępuje pozwolenie
na broń na okres do 30 dni od dnia przywozu broni i amunicji.
2.
Jeżeli upłynął termin ważności zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, broń i amunicja
podlegają niezwłocznemu złożeniu do depozytu organu Policji właściwego ze względu
na miejsce pobytu cudzoziemca.
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach właściwy organ Policji może wydać cudzoziemcowi
zaświadczenie zastępujące pozwolenie na broń oraz uprawniające do wywozu broni i amunicji,
określając termin ważności tego zaświadczenia nie dłuższy niż 14 dni.
3a.
Zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 i 3, wydaje się po uzyskaniu pozytywnej opinii
Komendanta Służby Ochrony Państwa.
4.
Jeżeli cudzoziemcy, o których mowa w art. 39 ust. 1 i art. 40, nie spełniają warunków
określonych w ust. 1 i 2, broń i amunicja podlegają zatrzymaniu przez właściwy organ
Straży Granicznej lub organ celny i protokolarnemu przekazaniu organowi Policji właściwemu
ze względu na miejsce przekraczania granicy przez tych cudzoziemców.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy