art. 39
Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy.
Dz.U. 1999 nr 83 poz. 930
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zasady wymierzania kary łącznej za zbiegające się przestępstwa karne skarbowe, wskazując górne granice kar (grzywna, ograniczenie wolności, pozbawienie wolności). W przypadku zbiegu przestępstw skarbowych z innymi przestępstwami, stosuje się zasady ogólne z Kodeksu karnego.Treść przepisu
Art. 39. § 1. Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa skarbowe do ich sumy, nie przekraczając jednak 1080 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę ograniczenia wolności wymierza się w miesiącach i latach. § 2. W razie skazania za zbiegające się przestępstwo skarbowe i przestępstwo określone w innej ustawie karnej, sąd wymierza karę łączną na zasadach określonych w Kodeksie karnym.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 246 powołań w bazie.
- III KO 55/24 2024-07-16Criminal
- III KK 380/22 2024-01-10Criminal
- II KK 118/19 2019-07-24Criminal
- II KK 50/17 2017-03-15Criminal
- V KK 57/16 2016-05-11Criminal
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy