art. 11
Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim.
Dz.U. 1999 nr 90 poz. 999
Treść przepisu
Art. 11. Przepisy art. 5–10 nie dotyczą: 1) nazw własnych; 2) obcojęzycznych dzienników, czasopism, książek oraz programów komputerowych, z wyjątkiem ich opisów i instrukcji; 3) kształcenia i działalności naukowej w uczelniach, szkół i klas z obcym językiem wykładowym lub dwujęzycznych, nauczycielskich kolegiów języków obcych, nauczania innych przedmiotów oraz szkół doktorskich i działalności nauko-wej w innych podmiotach, jeżeli jest to zgodne z przepisami szczególnymi; 4) twórczości naukowej i artystycznej; 5) zwyczajowo stosowanej terminologii naukowej i technicznej; 6) znaków towarowych, nazw handlowych oraz oznaczeń pochodzenia towarów i usług; 7) norm wprowadzanych w języku oryginału zgodnie z przepisami o normalizacji; 8)2) dokumentacji technicznej lub jej części dotyczącej sprzętu wojskowego, o którym mowa w art. 7 pkt 22 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.3)), w tym wszelkich jego części, komponentów, podzespołów lub jego oprogramowania – sporządzonej w języku powszechnie używanym w handlu międzynarodowym, w przypadku gdy zamawiający udzielający zamówienia na tę dokumentację lub podmiot zamierzający ją nabyć tak postanowi; 9)2) czynności w procedurze wyboru projektów, o których mowa w art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasa-dach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021–2027 (Dz. U. z 2025 r. poz. 1733 i 1844), w sytuacjach uzasadnionych międzynarodowym charakterem projektu lub koniecznością oceny pro-jektu przez zagranicznych ekspertów. Rozdział 2a Urzędowe poświadczanie znajomości języka polskiego
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy