art. 425 § 1–5

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.

Dz.U. 2000 nr 94 poz. 1037
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje prawo osób uprawnionych (członków, organów) do wytoczenia powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia sprzecznej z ustawą oraz określa terminy wygaśnięcia tego prawa (6 miesięcy/2 lata lub 30 dni/1 rok dla spółek publicznych).

Treść przepisu

Art. 425. § 1. Osobom lub organom spółki wymienionym w art. 422 § 2 przysługuje prawo do wytoczenia przeciwko spółce powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia sprzecznej z ustawą. Przepisu art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego nie stosuje się. § 2. Prawo do wniesienia powództwa wygasa z upływem sześciu miesięcy od dnia, w którym uprawniony powziął wiadomość o uchwale, nie później jednak niż z upływem dwóch lat od dnia powzięcia uchwały. § 3. Powództwo o stwierdzenie nieważności uchwały walnego zgromadzenia spółki publicznej powinno być wniesione w terminie trzydziestu dni od dnia jej ogłoszenia, nie później jednak niż w terminie roku od dnia powzięcia uchwały. § 4. Upływ terminów określonych w § 2 i § 3 nie wyłącza możliwości podniesienia zarzutu nieważności uchwały. § 5. Przepisy art. 423 § 1 i § 2 stosuje się odpowiednio.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 261 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy