art. 10a

Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji.

Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1118

Treść przepisu

Art. 10a. Wydania wizy krajowej w celu repatriacji odmawia się osobie, jeżeli: 1) utraciła obywatelstwo polskie nabyte w drodze repatriacji lub 2) repatriowała się z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944–1957 przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką lub Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich do jednego z państw będących stroną tych umów, lub 3) w czasie pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej działała na szkodę podstawowych interesów Rzeczypospolitej Polskiej, lub 4) uczestniczyła lub uczestniczy w łamaniu praw człowieka, lub 5) jej dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, lub 6) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicz-nego, lub 7) obowiązuje wpis danych osoby do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany. 15) Dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy, o której mowa w odnośniku 1. Dziennik Ustaw – 9 – Poz. 90

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy