art. 11
Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji.
Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1118
Treść przepisu
Art. 11. 1.17) Osobie, która nie posiada zapewnionego w Rzeczypospolitej Polskiej lokalu mieszkalnego i utrzymania, a spełnia pozostałe warunki do uzyskania wizy krajowej w celu repatriacji, konsul wydaje decyzję o zakwalifikowaniu do wydania wizy krajowej w celu repatriacji. 2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych może uchylić, jeżeli: 1)18) osoba, której dotyczy decyzja, zostanie skazana w Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnym wyrokiem sądu za prze-stępstwo umyślne na karę co najmniej roku pozbawienia wolności lub 2)18) osoba, której dotyczy decyzja, zostanie skazana poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo umyślne, będące zbrodnią w rozumieniu prawa polskiego, na karę co najmniej roku pozbawienia wolności, lub 3) dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, lub 4) decyzja została wydana w wyniku przestępstwa, lub 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, lub 6)18) dane osoby, której dotyczy decyzja, znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, lub 7) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, lub 8)18) obowiązuje wpis danych osoby, której dotyczy decyzja, do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczy-pospolitej Polskiej jest niepożądany. 3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1, jeżeli ustali istnienie podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, określonej w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy