art. 12c

Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji.

Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1118
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje możliwość złożenia wniosku o sporządzenie polskiego aktu stanu cywilnego przez osobę ubiegającą się o wizę krajową w celu repatriacji. Przepis określa procedurę przed konsulem, w tym obowiązek dołączenia zagranicznych dokumentów oraz sporządzenia ich tłumaczenia, oraz sposób przekazania dokumentacji do wybranego urzędu stanu cywilnego.

Treść przepisu

Art. 12c. 1. Osoba ubiegająca się o wydanie wizy krajowej w celu repatriacji, przedstawiając dowody potwierdzające posiadanie lub zapewnienie warunków do osiedlenia się, może zwrócić się do konsula z wnioskiem o sporządzenie polskiego aktu stanu cywilnego w rejestrze stanu cywilnego w jednym z trybów przewidzianych w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 594 i 1006). 2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się zagraniczne dokumenty umożliwiające sporządzenie polskiego aktu stanu cywilnego. 3. Konsul przygotowuje dokumentację związaną z wnioskiem, o którym mowa w ust. 1, oraz dokonuje jej tłumaczenia na język polski lub poświadcza przedłożone tłumaczenie tej dokumentacji. 4. Konsul przekazuje wniosek oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 2, kierownikowi urzędu stanu cywilnego wybranemu przez osobę, o której mowa w ust. 1.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy