art. 20b ust. 1
Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji.
Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1118
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa minimalny zakres świadczeń rzeczowych i usługowych, jakie ośrodki repatriacyjne muszą zapewnić repatriantom, obejmujący zakwaterowanie, wyżywienie, środki higieniczne, dostęp do Internetu oraz wsparcie w procesie adaptacji i integracji.Treść przepisu
Art. 20b. 1. W ośrodkach zapewnia się repatriantom: 1) zakwaterowanie w pomieszczeniu odpowiednim do właściwości osobistych osób umieszczonych w ośrodku, w szczegól-ności wieku, płci i stanu zdrowia; 2) całodzienne wyżywienie składające się z trzech posiłków, w tym jednego posiłku gorącego, oraz napojów; 3) całodobowy dostęp do pomieszczeń i urządzeń umożliwiających samodzielne przygotowanie posiłku; 4) całodobowy dostęp do pomieszczeń i urządzeń higieniczno-sanitarnych; 5) środki czystości niezbędne do utrzymania higieny osobistej, w tym przeznaczone dla osób małoletnich; 6) możliwość wykonywania na własny koszt, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach – na koszt ośrodka połączeń telefonicznych przy użyciu urządzeń pozostających na wyposażeniu ośrodka, w tym z telefaksu; 7) bezpłatny dostęp do szerokopasmowego Internetu; 8) możliwość uczestniczenia w zajęciach adaptacyjno-integracyjnych oraz w zajęciach umożliwiających poznanie historii, tradycji i zwyczajów polskich, a także w kursach języka polskiego i kursach zawodowych. 2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, minimalne wymagania dotyczące wyposażenia ośrodków, mając na uwadze potrzebę zapewnienia repatriantom odpowiednich warunków mieszkaniowych oraz adaptacyjno-integracyjnych.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy