art. 23

Art. 23. 1. Repatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może zapewnić aktywizację zawodową przez: 1) zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych; 2) zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na: a) utworzenie stanowiska pracy, b) przeszkolenie repatrianta, c) wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne. 2. Zwrotu kosztów poniesionych na aktywizację zawodową prowadzoną w formach, o których mowa w ust. 1, można dokonywać w okresie niedłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego. 3. Każda z form aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, może być zastosowana jeden raz. 4.41) Łączna kwota zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na aktywizację zawodową we wszystkich formach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego w kwar-tale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.