art. 27
Ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o repatriacji.
Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1118
Treść przepisu
Art. 27. 1. Zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na przeszkolenie repatrianta, wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne oraz utworzenie stanowiska pracy następuje na podstawie umów zawartych między starostą a pracodawcą. 2. Starosta nie może zawrzeć umów, o których mowa w ust. 1, jeżeli: 1) pracodawca ma zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy lub na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; 2) pracodawca nie dotrzymał warunków innych umów zawartych z organami zatrudnienia; 3) doradca zawodowy powiatowego urzędu pracy wydał negatywną opinię o predyspozycji repatrianta do wykonywania pracy, w związku z którą może nastąpić zwrot kosztów.
Dziennik Ustaw – 29 – Poz. 90 3. Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności: 1) sposób zwrotu kosztów; 2) zasady wypłacania i wysokość zwracanej kwoty; 3) prawa i obowiązki stron umowy, w tym: a) zobowiązanie pracodawcy do zwrotu wypłaconej kwoty wraz z odsetkami, na zasadach określonych przez starostę, w przypadku niedotrzymania przez pracodawcę warunków umowy, b) uprawnienia starosty do kontroli pracodawcy w zakresie prawidłowości prowadzenia aktywizacji zawodowej repatrianta. 4. Do umowy, której przedmiotem jest zwrot kosztów przeszkolenia, dołącza się opracowany przez pracodawcę pro-gram tego przeszkolenia. 5.42) W przypadku zawarcia przez starostę umowy, o której mowa w ust. 1, w okresie jej obowiązywania nie stosuje się form pomocy określonych w ustawie z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620, 1746 i 1794).
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy