art. 102 § 1

Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1070
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje wysokość i zasady przyznawania uposażenia rodzinnego (renty rodzinnej dla sędziów) po śmierci sędziego lub sędziego w stanie spoczynku, w tym podstawę wymiaru świadczenia, dodatek dla sierot oraz wybór między uposażeniem rodzinnym a emeryturą.

Treść przepisu

Art. 102. § 1. W razie śmierci sędziego albo sędziego w stanie spoczynku, członkom jego rodziny, spełniającym warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przysługuje uposażenie rodzinne w wysokości: 1) dla jednej osoby uprawnionej - 85 %, 2) dla dwóch osób uprawnionych - 90 %, 3) dla trzech lub więcej osób uprawnionych - 95 % - podstawy wymiaru. § 2. Podstawę wymiaru uposażenia rodzinnego przysługującego rodzinie stanowi: 1) w przypadku rodziny zmarłego sędziego w stanie spoczynku - uposażenie, jakie przysługiwało w chwili śmierci zmarłemu sędziemu w stanie spoczynku, z zastrzeżeniem pkt 2; 2) w przypadku rodziny zmarłego sędziego albo zmarłego sędziego w stanie spoczynku przeniesionego na podstawie art. 100 § 1 - uposażenie, jakie przysługiwałoby mu w chwili śmierci zgodnie z art. 100 § 2. § 3. Do uposażenia, o którym mowa w § 1, stosuje się odpowiednio art. 100 § 3. § 4. W razie zbiegu prawa do uposażenia rodzinnego z prawem do emerytury lub renty, na wniosek uprawnionego, przysługuje albo uposażenie rodzinne, albo emerytura lub renta. § 5. Do uposażenia rodzinnego przysługuje dodatek dla sierot zupełnych w wysokości i na zasadach określonych w przepisach o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 47 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy