art. 114a

Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.

Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1070
Znaczenie przepisu (AI)
Sąd dyscyplinarny może nałożyć karę pieniężną do 3000 zł na świadka, który bez ważnych powodów nie stawił się na wezwanie rzecznika dyscyplinarnego lub opuścił miejsce czynności. Decyzję sądu można zaskarżyć zażaleniem do Sądu Najwyższego.

Treść przepisu

Art. 114a. § 1. Na świadka, który bez należytego usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie rzecznika dyscyplinarnego albo bez jego zezwolenia wydalił się z miejsca czynności przed jej zakończeniem można nałożyć karę pieniężną w wysokości do 3000 zł. Nałożenie kary pieniężnej nie wyłącza odpowiedzialności dyscyplinarnej. § 2. O nałożeniu kary pieniężnej, o której mowa w § 1, rozstrzyga na wniosek rzecznika dyscyplinarnego sąd dyscyplinarny przy sądzie apelacyjnym, w którego okręgu prowadzi się czynności. § 3. Na postanowienie sądu dyscyplinarnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego w składzie jednego sędziego orzekającego w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 3 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy