art. 172
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.
Dz.U. 2001 nr 98 poz. 1070
Treść przepisu
Art. 172.
§ 1.
Pracodawca zatrudniający ławnika jest obowiązany zwolnić go od pracy na czas wykonywania
czynności w sądzie.
§ 2.
Za czas zwolnienia od pracy ławnik zachowuje prawo do świadczeń wynikających ze stosunku
pracy, z wyjątkiem prawa do wynagrodzenia.
§ 3.
Ławnik otrzymuje rekompensatę pieniężną za czas wykonywania czynności w sądzie, którymi
są: udział w rozprawie lub posiedzeniu, uczestnictwo w naradzie nad wyrokiem, sporządzenie
uzasadnienia lub uczestnictwo w posiedzeniu rady ławniczej, jeżeli został do niej
wybrany.
§ 4.
Wysokość rekompensaty dla ławników biorących udział w rozpoznawaniu spraw w sądach
powszechnych, za jeden dzień pełnienia obowiązków ławnika, wynosi 2,64 % podstawy
ustalenia wynagrodzenia zasadniczego sędziego, o której mowa w art. 91 § 1c.
§ 4a.
Ławnikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu do sądu w celu wykonywania
czynności w sądzie środkami komunikacji miejscowej w wysokości 0,25 % podstawy ustalenia
wynagrodzenia zasadniczego sędziego, o której mowa w art. 91 § 1c.
§ 5.
(uchylony)
§ 6.
Koszty wypłaty świadczeń, o których mowa w § 4 i 4a, ponosi Skarb Państwa.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 70 powołań w bazie.
- I SA/Łd 1802/06 2007-04-17WSA_Lodz
- I SA/Kr 1129/05 2007-03-15WSA_Krakow
- I OSK 1302/05 2006-09-26NSA
- IV SA/Po 1362/04 2006-04-19WSA_Poznan
- IV SA/Wa 707/05 2005-07-27WSA_Warszawa
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy