art. 104 § 1–1a

Art. 104. § 1. Sąd odwoławczy uchyla na posiedzeniu zaskarżone orzeczenie, niezależnie od granic zaskarżenia, pod-niesionych zarzutów i wpływu uchybienia na treść orzeczenia, jeżeli: 1) orzeczenie wydała osoba nieuprawniona do orzekania albo sędzia podlegający wyłączeniu z mocy prawa lub niezdolny do orzekania; 2) sąd był nienależycie obsadzony lub orzeczenie nie zostało podpisane; 3) sąd powszechny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wojskowego albo sąd wojskowy orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego; 3a) sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu; 4) orzeczono karę lub środek karny nieznany ustawie; 5) zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia uniemożliwiająca jego wykonanie; 6) obwiniony nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 21 § 1 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy; 7) zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w art. 5 § 1 pkt 4–10. § 1a. Uchylenie orzeczenia jedynie z powodów określonych w § 1 pkt 6 oraz w art. 5 § 1 pkt 4 i 5 może nastąpić tylko na korzyść obwinionego. § 2. (uchylony)