art. 25
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Dz.U. 2001 nr 125 poz. 1371
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa warunki wydawania przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego zezwoleń zagranicznych na przewóz osób, wymagając posiadania licencji wspólnotowej, oraz reguluje tryb odmowy takich zezwoleń, w tym kwalifikację czynności jako decyzji administracyjnej lub czynności niestanowiącej decyzji.Treść przepisu
Art. 25. 1. Główny Inspektor Transportu Drogowego wydaje przewoźnikowi drogowemu zezwolenie zagraniczne na prze-wóz osób pod warunkiem posiadania przez niego licencji wspólnotowej uprawniającej do wykonywania międzynarodowego autobusowego i autokarowego zarobkowego przewozu osób. 2. Główny Inspektor Transportu Drogowego: 1) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w razie braku możliwości zapewnienia wystarczającej liczby zezwoleń; 2) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 1; 3) może odmówić wydania zezwolenia zagranicznego w przypadkach, o których mowa w art. 15 ust. 3. 3. Wydanie i odmowa wydania w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zezwolenia zagranicznego na przewóz osób są czynnościami niestanowiącymi decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania admini-stracyjnego. 4. Główny Inspektor Transportu Drogowego: 1) odmawia wydania zezwolenia zagranicznego na przewóz osób, w drodze decyzji administracyjnej, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2; 2) może odmówić wydania zezwolenia zagranicznego na przewóz osób, w drodze decyzji administracyjnej, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 3. 5. Skargi i wnioski związane z wydawaniem zezwoleń zagranicznych na przewóz osób, o których mowa w ust. 2 pkt 1, rozpatruje minister właściwy do spraw transportu.
Dziennik Ustaw – 33 – Poz. 1490
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy