art. 47d

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

Dz.U. 2001 nr 125 poz. 1371
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje procedurę powoływania dworców kolejowych, które nie są własnością samorządu lub PKP, do świadczenia usług pomocy osobom niepełnosprawnym i osobom o ograniczonej możliwości poruszania się. Minister transportu zawiera z zarządcą dworca porozumienie, a po dostosowaniu infrastruktury wpisuje go do oficjalnego wykazu dworców pomocowych.

Treść przepisu

Art. 47d. 1. Minister właściwy do spraw transportu może zawrzeć z podmiotem zarządzającym dworcem spełniającym kryteria określone w art. 47b ust. 1 pkt 2, niebędącym: 1) jednostką samorządu terytorialnego, o której mowa w art. 47b ust. 1 pkt 1 lub 2) właścicielem dworca, o którym mowa w art. 47c ust. 1, który wystąpił z wnioskiem, o którym mowa w tym przepisie – porozumienie na podstawie którego podmiot zarządzający dworcem dostosuje ten dworzec do udzielania pomocy w ter-minie określonym w tym porozumieniu. 2. Po dostosowaniu dworca, o którym mowa w ust. 1, do udzielania pomocy minister właściwy do spraw transportu wyznacza ten dworzec jako dworzec, w którym jest udzielana pomoc, poprzez jego zamieszczenie w wykazie, o którym mowa w art. 47g.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy