art. 126

Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.

Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązek przewoźnika do należytej staranności przy załadowywaniu, rozmieszczaniu i zabezpieczaniu ładunku na statku, w tym dostarczenia niezbędnego materiału. Definiuje zasady umieszczania ładunku na pokładzie (wymagająca zgody załadowcy, z wyjątkami) oraz wskazuje, że koszty tych czynności ponosi przewoźnik.

Treść przepisu

Art. 126. § 1. Przewoźnik obowiązany jest dołożyć należytej staranności przy załadowywaniu ładunku na statek oraz dostarczyć odpowiednie podkłady, przegrody, maty i inny materiał konieczny do prawidłowego i odpowiedniego załadowania oraz rozmieszczenia i zabezpieczenia (zasztauowania) ładunku. § 2. Ładunek umieszcza się na statku według uznania przewoźnika; umieszczenie ładunku na pokładzie wymaga zgody załadowcy, chyba że chodzi o ładunki przewożone w kontenerach zamkniętych, przyjmowanych na statek przystosowany do takiego przewozu, lub o ładunki, które zwyczajowo są przewożone na pokładzie. § 3. Koszty załadowania i zasztauowania ładunku na statku obciążają przewoźnika.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy