art. 127
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Treść przepisu
Art. 127.
§ 1.
Przewoźnik, zachowując prawo do całego frachtu, może według swego uznania wyładować
ładunek ze statku, zniszczyć go lub unieszkodliwić bez obowiązku wynagrodzenia szkody
przez to powstałej, jeżeli ładunek ten zawiera materiały łatwo zapalne, wybuchowe
lub w inny sposób niebezpieczne, został fałszywie zadeklarowany albo jeżeli przewoźnik
nie mógł, przyjmując ładunek, stwierdzić jego niebezpiecznych właściwości na podstawie
zwykłej znajomości rzeczy, a nie został uprzedzony o tych właściwościach. Załadowca
odpowiada za szkodę powstałą wskutek załadowania i przewozu takiego ładunku.
§ 2.
Jeżeli przewoźnikowi były wprawdzie znane właściwości ładunku określone w § 1 i ładunek
ten został załadowany za jego zgodą, lecz następnie zagroził bezpieczeństwu statku,
osób na nim się znajdujących lub innych ładunków, przewoźnik może - według swego uznania
- ładunek niebezpieczny wyładować, zniszczyć lub unieszkodliwić. Za wynikłą stąd szkodę
przewoźnik odpowiada tylko w granicach odpowiedzialności z tytułu awarii wspólnej.
Przewoźnik zachowuje prawo do frachtu dystansowego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy