art. 13
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Treść przepisu
Art. 13.
§ 1.
Statek niestanowiący polskiej własności może uzyskać polską przynależność na czas
oznaczony, jeżeli wnioskodawca łącznie spełni następujące wymogi:
1)
jest osobą prawną mającą w Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę lub oddział bądź jest
osobą fizyczną zamieszkałą w Rzeczypospolitej Polskiej lub mającą w Rzeczypospolitej
Polskiej oddział;
2)
przedstawi umowę najmu lub dzierżawy statku bądź inną umowę, na podstawie której będzie
mógł uprawiać żeglugę statkiem we własnym imieniu;
3)
zobowiąże się, że będzie prowadził działalność armatorską w Rzeczypospolitej Polskiej;
4)
złoży urzędowo poświadczony odpis lub wyciąg ze stałego rejestru statków, zawierający
opis statku, oznaczenie właściciela oraz inne dane z tego rejestru, a w szczególności
wpisane prawa zastawu i ograniczenia w rozporządzaniu statkiem;
5)
przedstawi pisemną zgodę właściwych organów państwa stałego rejestru statków, właściciela
statku i wszystkich wierzycieli hipotecznych na nadanie statkowi polskiej przynależności
oraz zapewnienie właściwych organów państwa stałego rejestru statku, że w czasie trwania
polskiej przynależności statek nie będzie uprawniony do podnoszenia bandery tego państwa;
6)
wskaże port macierzysty statku w Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 2.
Statek niestanowiący polskiej własności uzyskuje czasową polską przynależność przez
wpis do rejestru okrętowego, na podstawie postanowienia izby morskiej stwierdzającego
okres przynależności.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy