art. 142

Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.

Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązki przewoźnika i kapitana w przypadku niemożności dotarcia do portu przeznaczenia z powodu przeszkody nie do pokonania, w tym kierowanie statku do najbliższego bezpiecznego portu oraz zasady wyładowania ładunku w umowach czarterowych.

Treść przepisu

Art. 142. § 1. Jeżeli statek nie może przybyć do portu przeznaczenia z powodu przeszkody nie do pokonania, której ustąpienia nie można oczekiwać w rozsądnym terminie, przewoźnik skieruje statek do najbliższego bezpiecznego portu. O przeszkodach przewoźnik powinien zawiadomić frachtującego. § 2. Jeżeli przewóz odbywa się na podstawie umowy czarterowej, kapitan powinien, o ile to możliwe, zastosować się do poleceń czarterującego. Jeżeli w stosownym terminie polecenie czarterującego nie nadeszło lub jego wykonanie jest niemożliwe, kapitan może wyładować ładunek albo powrócić z nim do portu załadowania zależnie od tego - co jest według jego oceny korzystniejsze dla czarterującego. § 3. Czarterujący jest obowiązany w każdym przypadku zapłacić fracht dystansowy. Rozdział 5 Wyładowanie i odbiór ładunku

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy