art. 142
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Określa obowiązki przewoźnika i kapitana w przypadku niemożności dotarcia do portu przeznaczenia z powodu przeszkody nie do pokonania, w tym kierowanie statku do najbliższego bezpiecznego portu oraz zasady wyładowania ładunku w umowach czarterowych.Treść przepisu
Art. 142.
§ 1.
Jeżeli statek nie może przybyć do portu przeznaczenia z powodu przeszkody nie do pokonania,
której ustąpienia nie można oczekiwać w rozsądnym terminie, przewoźnik skieruje statek
do najbliższego bezpiecznego portu. O przeszkodach przewoźnik powinien zawiadomić
frachtującego.
§ 2.
Jeżeli przewóz odbywa się na podstawie umowy czarterowej, kapitan powinien, o ile
to możliwe, zastosować się do poleceń czarterującego. Jeżeli w stosownym terminie
polecenie czarterującego nie nadeszło lub jego wykonanie jest niemożliwe, kapitan
może wyładować ładunek albo powrócić z nim do portu załadowania zależnie od tego -
co jest według jego oceny korzystniejsze dla czarterującego.
§ 3.
Czarterujący jest obowiązany w każdym przypadku zapłacić fracht dystansowy.
Rozdział 5
Wyładowanie i odbiór ładunku
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy