art. 151

Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.

Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje prawo przewoźnika do sprzedaży nieodebranego ładunku w celu pokrycia należnych mu kosztów przewozu i przechowania. Stosuje się go, gdy odbiorca nie odbierze towaru w ciągu dwóch miesięcy od przybycia statku do portu, a także w przypadkach nagłych, gdy ładunek ulega zepsuciu lub koszty przechowania przewyższają jego wartość.

Treść przepisu

Art. 151. § 1. Jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia przybycia statku do portu wyładowania nie podjęto złożonego na przechowanie ładunku i nie zapłacono przewoźnikowi wszystkich należności przypadających mu od odbiorcy w związku z danym przewozem, przewoźnik może sprzedać ładunek. § 2. Niepodjęty ładunek może być sprzedany także przed oddaniem na przechowanie i przed upływem terminu dwumiesięcznego, jeżeli jest narażony na zepsucie lub jeżeli jego przechowanie wymaga kosztów, których wysokość przekracza wartość ładunku. § 3. O zamiarze sprzedaży ładunku zgodnie z postanowieniem § 1 przewoźnik zawiadamia odbiorcę i frachtującego na 7 dni przed dniem sprzedaży.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy