art. 151
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis reguluje prawo przewoźnika do sprzedaży nieodebranego ładunku w celu pokrycia należnych mu kosztów przewozu i przechowania. Stosuje się go, gdy odbiorca nie odbierze towaru w ciągu dwóch miesięcy od przybycia statku do portu, a także w przypadkach nagłych, gdy ładunek ulega zepsuciu lub koszty przechowania przewyższają jego wartość.Treść przepisu
Art. 151.
§ 1.
Jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia przybycia statku do portu wyładowania nie podjęto
złożonego na przechowanie ładunku i nie zapłacono przewoźnikowi wszystkich należności
przypadających mu od odbiorcy w związku z danym przewozem, przewoźnik może sprzedać
ładunek.
§ 2.
Niepodjęty ładunek może być sprzedany także przed oddaniem na przechowanie i przed
upływem terminu dwumiesięcznego, jeżeli jest narażony na zepsucie lub jeżeli jego
przechowanie wymaga kosztów, których wysokość przekracza wartość ładunku.
§ 3.
O zamiarze sprzedaży ładunku zgodnie z postanowieniem § 1 przewoźnik zawiadamia odbiorcę
i frachtującego na 7 dni przed dniem sprzedaży.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy