art. 202
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zakres uprawnień agenta morskiego do działania w imieniu armatora, w tym załatwianie spraw portowych, zawieranie umów przewozu i ubezpieczenia, wystawianie konosamentów oraz dochodzenie roszczeń. Przepis reguluje podstawowe kompetencje tej roli w praktyce żeglugowej.Treść przepisu
Art. 202.
§ 1.
Agent morski jest uprawniony do podejmowania w imieniu armatora zwykłych czynności
związanych z uprawianiem żeglugi.
§ 2.
W szczególności agent morski jest uprawniony do działania w imieniu armatora wobec
urzędów i podmiotów zarządzających portami morskimi, do załatwiania dla statku wszelkich
czynności i przyjmowania oświadczeń związanych z przyjściem, postojem i wyjściem statku,
do zawierania w imieniu armatora umów przewozu, umów ubezpieczenia morskiego oraz
umów przeładunku i składu, do wystawiania konosamentów, do odbioru i zapłaty wszelkich
należności związanych z zawinięciem statku do portu i przewozem ładunku lub pasażerów
oraz do dochodzenia w imieniu armatora roszczeń wynikających z umów przewozu i wypadków
morskich.
§ 3.
Przy zawieraniu umowy w imieniu armatora agent może działać również na rzecz drugiej
umawiającej się strony, jeżeli armator wyrazi na to zgodę.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy