art. 242

Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.

Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545

Znaczenie przepisu (AI)

Reguluje zasady wynagradzania za ratowanie życia ludzkiego na morzu. Osoby uratowane nie płacą bezpośrednio ratownikom, lecz ratujący ma prawo do części wynagrodzenia za ratowanie mienia lub środowiska, jeśli akcja ratunkowa była powiązana z zagrożeniem dla tych dóbr.

Treść przepisu

Art. 242. § 1. Osoby uratowane nie są obowiązane do zapłaty jakiegokolwiek wynagrodzenia za ich ocalenie. § 2. Ratującemu życie ludzkie należy się słuszna część wynagrodzenia przypadającego za uratowanie mienia oraz część świadczenia, o którym mowa w art. 241 § 1 i § 3, jeżeli jego działanie ratownicze pozostawało w związku z wypadkiem, który wymagał ratowania mienia lub środowiska.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy