art. 244
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Treść przepisu
Art. 244.
§ 1.
Wynagrodzenie należne statkowi z tytułu ratownictwa morskiego dzieli się po połowie
pomiędzy armatora i załogę po odliczeniu szkód poniesionych przez statek oraz wydatków
i strat armatora i załogi spowodowanych ratownictwem. Jeżeli ratownictwo nie było
prowadzone ze statku, wynagrodzenie dzieli się pomiędzy ratującego i osoby przez niego
zatrudnione, stosując odpowiednio zasady dotyczące podziału wynagrodzenia pomiędzy
armatora i załogę.
§ 2.
Przepisu § 1 nie stosuje się do wynagrodzenia za działania ratownicze prowadzone przez
ratowników zawodowych oraz jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej
oraz Policji.
§ 3.
Podział części wynagrodzenia za ratownictwo morskie przypadającego na załogę statku
powinien uwzględniać ich osobisty wkład w ratownictwo. Projekt podziału sporządza
armator statku. Udział kapitana nie powinien być mniejszy niż 30%.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy