art. 245

Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.

Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje mechanizmy zabezpieczenia roszczeń z tytułu ratownictwa morskiego, w tym obowiązek dłużnika i armatora do dostarczenia zabezpieczenia oraz przyznanie ratującemu prawa zastawu i zatrzymania na uratowanym mieniu.

Treść przepisu

Art. 245. § 1. Dla zabezpieczenia roszczeń z tytułu ratownictwa morskiego dłużnik obowiązany jest ustanowić odpowiednie zabezpieczenie. § 2. Armator uratowanego statku obowiązany jest podjąć wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia przez właścicieli ładunku odpowiedniego zabezpieczenia roszczeń przeciwko nim z tytułu ratownictwa, zanim ładunek zostanie zwolniony. § 3. Z tytułu roszczenia o wynagrodzenie za ratownictwo morskie oraz roszczenia o zwrot kosztów poniesionych na zachowanie, oszacowanie i sprzedaż mienia przysługuje ratującemu prawo zastawu na mieniu uratowanym, a na rzeczach objętych przez niego w posiadanie w związku z ratownictwem - również prawo zatrzymania aż do złożenia przez dłużnika zabezpieczenia.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy