art. 300
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa zasady wyceny przedmiotów ubezpieczenia morskiego (statku, ładunku, frachtu) na dzień zawarcia umowy, stanowiąc podstawę do ustalenia sumy ubezpieczenia i ewentualnego odszkodowania w razie szkody.Treść przepisu
Art. 300.
§ 1.
Wartością ubezpieczenia jest zwykła wartość przedmiotu ubezpieczenia.
§ 2.
Wartość ubezpieczenia ustala się według następujących zasad:
1)
wartością ubezpieczenia statku jest wartość statku w chwili rozpoczęcia ubezpieczenia;
wartość ta obejmuje również, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, wartość jego przynależności,
przedmiotów zaopatrzenia statku, a także koszt jego ubezpieczenia;
2)
wartością ubezpieczenia ładunku jest wartość ładunku w miejscu i czasie załadowania
łącznie z kosztami ubezpieczenia i dostarczenia ładunku do miejsca przeznaczenia;
3)
wartością ubezpieczenia frachtu jest suma frachtu brutto łącznie z kosztami ubezpieczenia;
4)
wartością ubezpieczenia innych przedmiotów ubezpieczenia, z wyjątkiem zobowiązania
z tytułu odpowiedzialności cywilnej, jest kwota, na której utratę jest narażony ubezpieczający
w chwili rozpoczęcia ubezpieczenia, łącznie z kosztami ubezpieczenia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy