art. 303
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje sytuację ubezpieczenia wielokrotnego, w którym ten sam przedmiot jest chroniony u kilku ubezpieczycieli. Uprawnia ubezpieczającego do żądania odszkodowania od każdego z nich, ale łącznie nie więcej niż wynosi rzeczywista szkoda. Określa zasady podziału odpowiedzialności między ubezpieczycielami oraz konsekwencje zatajenia faktu wielokrotnego ubezpieczenia.Treść przepisu
Art. 303.
§ 1.
Jeżeli ubezpieczono przedmiot ubezpieczenia od tego samego niebezpieczeństwa na ten
sam okres u dwóch lub więcej ubezpieczycieli na sumy, które łącznie przewyższają wartość
ubezpieczenia, albo jeżeli z innych względów suma odszkodowań, które należne byłyby
odrębnie od każdego z tych ubezpieczycieli, przekraczałaby szkodę podlegającą wyrównaniu
(ubezpieczenie wielokrotne), ubezpieczający może żądać od każdego z tych ubezpieczycieli
zapłaty odszkodowania zgodnie z zawartą z nim umową, jednak nie może otrzymać od nich
łącznie odszkodowania przewyższającego szkodę.
§ 2.
W stosunkach wzajemnych między ubezpieczycielami udział w odszkodowaniu ponoszony
przez każdego z nich określa się w proporcji między odszkodowaniem, które musiałby
zapłacić, gdyby był jedynym ubezpieczycielem, a sumą odszkodowań, które obciążałyby
każdego z tych ubezpieczycieli, zgodnie z zawartą umową.
§ 3.
W razie świadomego zawarcia ubezpieczenia wielokrotnego ubezpieczający powinien niezwłocznie
zawiadomić o tym zainteresowanych ubezpieczycieli, informując ich o treści zawartych
umów ubezpieczenia. Umyślne naruszenie tego obowiązku przez ubezpieczającego pozbawia
go prawa do odszkodowania.
Rozdział 3
Oświadczenia przy zawieraniu umów ubezpieczenia
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy