art. 325
Ustawa z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski.
Dz.U. 2001 nr 138 poz. 1545
Znaczenie przepisu (AI)
Określa granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela za szkody morskie, wskazując, że odpowiada on do wysokości sumy ubezpieczenia, z wyjątkami dla kilku kolejnych wypadków, straty całkowitej po częściowej oraz zderzeń statków, gdzie odpowiedzialność może przekroczyć tę sumę.Treść przepisu
Art. 325.
§ 1.
Ubezpieczyciel odpowiada za szkody z każdego wypadku objętego ubezpieczeniem do wysokości
sumy ubezpieczenia.
§ 2.
Za szkody wynikłe z kilku następujących po sobie wypadków objętych ubezpieczeniem
ubezpieczyciel odpowiada stosownie do § 1, nawet jeżeli łączna suma szkód przekracza
sumę ubezpieczenia.
§ 3.
Jeżeli po częściowym uszkodzeniu przedmiotu ubezpieczenia następuje jego strata całkowita,
za którą ubezpieczyciel odpowiada, odszkodowanie należne ubezpieczającemu z tytułu
uszkodzeń częściowych ogranicza się do wydatków poniesionych przez niego na naprawę
przedmiotu ubezpieczenia lub w związku z uszkodzeniami.
§ 4.
W razie zderzenia statków ubezpieczyciel obowiązany jest zapłacić ubezpieczającemu
odszkodowanie za straty lub uszkodzenia statku oraz należne od ubezpieczającego odszkodowanie
z tytułu odpowiedzialności za zderzenie, choćby łączne odszkodowanie przekroczyło
sumę ubezpieczenia.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy