art. 45

Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.

Dz.U. 2001 nr 4 poz. 27
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis określa mechanizm automatycznego przeniesienia hipoteki z spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu na nowo nabytą odrębną własność lokalu. Gwarantuje wierzycielowi możliwość dochodzenia zaspokojenia z nowego lokalu, co jest kluczowe przy przekształcaniu praw spółdzielczych we własność w ramach programu lokatorskiego.

Treść przepisu

Art. 45. 1. Z chwilą zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu, do którego członkowi albo osobie niebędącej członkiem przysługiwało spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub spółdzielcze prawo do lokalu użyt-kowego, w tym spółdzielcze prawo do garażu, hipoteki ustanowione na tych ograniczonych prawach rzeczowych obciążają nieruchomości powstałe w wyniku zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu. 2. Wierzyciel, którego wierzytelność w dniu zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu była zabezpieczona hipoteką na ograniczonym prawie rzeczowym, może dochodzić zaspokojenia z lokalu stanowiącego odrębną własność, powstałą w wyniku zawarcia tej umowy. 3. Do księgi wieczystej prowadzonej dla ograniczonego prawa rzeczowego stosuje się art. 24[1] ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2025 r. poz. 341, 1669, 1792 i 1793 oraz z 2026 r. poz. 119).

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy