art. 15217
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Znaczenie przepisu (AI)
Określa procedurę wnioskowania sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego przez właściciela wcześniejszych praw (znak, prawo osobiste/majątkowe, CGO/ChP). Wymaga złożenia pisma w terminie 3 miesięcy od ogłoszenia zgłoszenia, opłaty oraz wskazania podstaw faktycznych i prawnych; brak formalny skutkuje wezwaniem do uzupełnienia braków.Treść przepisu
Art. 15217.
1.
W terminie 3 miesięcy od daty ogłoszenia o zgłoszeniu znaku towarowego uprawniony
do wcześniejszego znaku towarowego, uprawniony z wcześniejszego prawa osobistego lub
majątkowego, a także osoba uprawniona do wykonywania praw wynikających z chronionej
nazwy pochodzenia lub chronionego oznaczenia geograficznego może wnieść sprzeciw wobec
zgłoszenia znaku towarowego z przyczyn, o których mowa w art. 1291ust. 4 lub art. 1321ust. 1-3. Termin ten nie podlega przywróceniu.
2.
Od sprzeciwu należy wnieść opłatę.
3.
Sprzeciw zawiera oznaczenie stron, wskazanie podstawy faktycznej i prawnej wraz z
uzasadnieniem i zakresem sprzeciwu oraz podpis wnoszącego sprzeciw.
4.
Sprzeciw oraz inne pisma wnosi się wraz z ich odpisami dla strony przeciwnej.
5.
Materiały i dokumenty sporządzone w języku obcym wnosi się wraz z ich tłumaczeniami
na język polski.
6.
Urząd Patentowy, w drodze postanowienia, pozostawia bez rozpoznania sprzeciw, który:
1)
został wniesiony po upływie terminu lub
2)
nie wskazuje zgłoszenia znaku towarowego, wobec którego jest wnoszony, lub
3)
nie wskazuje wcześniejszego prawa, o którym mowa w art. 1321 ust. 1-3
- chyba, że braki te zostały uzupełnione w terminie, o którym mowa w ust. 1.
7.
Jeżeli sprzeciw nie spełnia wymogów formalnych, Urząd Patentowy wyznacza wnoszącemu
sprzeciw termin do usunięcia braków pod rygorem umorzenia postępowania.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy