art. 156
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Znaczenie przepisu (AI)
Wymienia sytuacje, w których używanie znaku towarowego przez osoby trzecie nie jest zabronione, mimo posiadania prawa ochronnego. Obejmuje to używanie danych osobowych, opisów cech towarów, oznaczeń niezbędnych do wskazania przeznaczenia (np. części zamiennych) oraz zgodne z prawem używanie oznaczeń geograficznych, pod warunkiem zachowania uczciwych praktyk rynkowych.Treść przepisu
Art. 156.
1.
Prawo ochronne na znak towarowy nie daje uprawnionemu prawa zakazywania używania w
obrocie przez inne osoby:
1)
ich nazwisk lub adresów, w przypadku gdy osoby te są osobami fizycznymi;
2)
oznaczeń, które nie mają odróżniającego charakteru lub które dotyczą rodzaju, jakości,
ilości, zamierzonego przeznaczenia, wartości, pochodzenia geograficznego, daty produkcji
lub innych właściwości towarów;
3)
zarejestrowanego oznaczenia lub oznaczenia podobnego, jeżeli jest to konieczne dla
wskazania przeznaczenia towaru, zwłaszcza gdy chodzi o oferowane części zamienne,
akcesoria lub usługi;
4)
zarejestrowanego oznaczenia geograficznego, jeżeli prawo do jego używania przez te
osoby wynika z innych przepisów ustawy.
2.
Używanie oznaczeń wskazanych w ust. 1 jest dozwolone tylko wówczas, gdy jest zgodne
z uczciwymi praktykami w przemyśle i handlu.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy