art. 271
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Treść przepisu
Art. 271.
1.
Wynagrodzenie eksperta składa się z wynagrodzenia zasadniczego, przewidzianego dla
zajmowanego stanowiska eksperta, oraz dodatku za wieloletnią pracę na tym stanowisku,
a także - w razie powierzenia mu dodatkowej funkcji - z dodatku funkcyjnego. Wysokość
tego wynagrodzenia i dodatków ustala się z zastosowaniem mnożników kwoty bazowej,
której wysokość ustaloną według odrębnych zasad określa ustawa budżetowa.
2.
Ekspertowi przysługuje dodatkowe wynagrodzenie roczne dla pracowników jednostek sfery
budżetowej, w wysokości i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.
3.
Tworzy się fundusz nagród za szczególne osiągnięcia w pracy ekspertów, asesorów i
aplikantów eksperckich w wysokości 3% planowanych środków na ich wynagrodzenia osobowe.
Wielkość odpisu na fundusz nagród może być podwyższona przez Prezesa Urzędu Patentowego
w ramach posiadanych środków na te wynagrodzenia.
4.
Do ekspertów mają odpowiednie zastosowanie przepisy ustawy o służbie cywilnej w zakresie przyznawania nagród jubileuszowych oraz jednorazowych odpraw w związku
z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub emeryturę.
5.
Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, mnożniki kwoty bazowej, o
której mowa w ust. 1, jako podstawy do ustalenia wynagrodzenia zasadniczego na stanowiskach
ekspertów, asesorów i aplikantów eksperckich oraz stawek dodatku za wieloletnią pracę
oraz dodatku funkcyjnego, z uwzględnieniem powierzanego zakresu uprawnień oraz stanowiska.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy