art. 274
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Treść przepisu
Art. 274.
1.
Prezes Urzędu Patentowego odwołuje eksperta ze stanowiska w razie utraty przez eksperta
zdolności fizycznej lub psychicznej do pracy, potwierdzonej orzeczeniem lekarskim
wydanym dla celów emerytalno-rentowych lub orzeczeniem o utracie zdolności do pracy
na zajmowanym stanowisku, wydanym przez lekarza uprawnionego do przeprowadzania badań
lekarskich pracowników Urzędu Patentowego.
2.
Prezes Urzędu Patentowego może odwołać eksperta ze stanowiska w razie:
1)
złożenia przez eksperta oświadczenia o rezygnacji ze stanowiska;
2)
potrzeby zmniejszenia stanu zatrudnienia ekspertów w wyniku zmiany zakresu zadań Urzędu
Patentowego bądź trwałego zmniejszenia ilości spraw do rozpatrzenia;
3)
nieprzedłożenia przez eksperta w terminie orzeczenia uprawnionego lekarza o zachowaniu
przez niego zdolności fizycznej i psychicznej do pracy, w sytuacji, o której mowa
w art. 270 ust. 6;
4)
(uchylony)
5)
nieobecności eksperta w pracy z powodu choroby lub odosobnienia ze względu na chorobę
zakaźną, trwającej dłużej niż okres pobierania zasiłku, a także w razie usprawiedliwionej
nieobecności w pracy z innych przyczyn, po upływie okresów przewidzianych w art. 53 Kodeksu pracy.
6)
(uchylony)
3.
Stosunek pracy eksperta tymczasowo aresztowanego ulega z mocy prawa zawieszeniu.
4.
Prezes Urzędu Patentowego może zawiesić eksperta w pełnieniu obowiązków, jeżeli zostało
wszczęte przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne lub karne.
5.
W przypadku zawieszenia, o którym mowa w ust. 3 i 4, ekspertowi przysługuje wynagrodzenie
oraz inne uprawnienia i świadczenia odpowiednio na zasadach określonych w ustawie o służbie cywilnej.
6.
Stosunek pracy eksperta wygasa w przypadkach określonych w Kodeksie pracy oraz przepisach szczególnych, a także w razie:
1)
utraty obywatelstwa polskiego;
2)
prawomocnego orzeczenia kary dyscyplinarnej zakazu zajmowania stanowiska eksperta;
3)
prawomocnego orzeczenia przez sąd pozbawienia eksperta praw publicznych bądź zakazu
zajmowania przez niego stanowiska eksperta;
4)
odmowy złożenia ślubowania;
5)
prawomocnego skazania za przestępstwo popełnione umyślnie.
7.
Jeżeli w odwołaniu nie określono inaczej, odwołanie eksperta ze stanowiska następuje
z chwilą doręczenia mu zawiadomienia o odwołaniu; osobie odwołanej ze stanowiska można
wyznaczyć na okres do rozwiązania stosunku pracy inne zadania do wykonywania, odpowiadające
jej kwalifikacjom.
8.
Wygaśnięcie stosunku pracy z ekspertem jest równoznaczne z odwołaniem go ze stanowiska
eksperta z chwilą wygaśnięcia stosunku pracy.
9.
Odwołanie eksperta ze stanowiska w przypadkach, o których mowa w ust. 1 oraz ust.
2 pkt 2 i 3, a także w razie złożenia przez eksperta oświadczenia o rezygnacji ze
stanowiska jest równoznaczne, z zastrzeżeniem ust. 11, z wypowiedzeniem umowy o pracę
lub jej rozwiązaniem za porozumieniem stron.
10.
Odwołanie eksperta ze stanowiska w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5, jest
równoznaczne, z zastrzeżeniem ust. 11, z rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia.
11.
Odwołanie eksperta ze stanowiska nie może naruszać przepisów dotyczących szczególnej
ochrony pracowników w zakresie wypowiedzenia i rozwiązania stosunku pracy.
12.
Ograniczenie w zakresie rozwiązywania stosunku pracy z ekspertem nie dotyczy odwołania
z dodatkowej funkcji, o której mowa w art. 264 ust. 3.
Rozdział 4
(uchylony)
Dział IV
Kolegia orzekające do spraw spornych
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · PDF źródłowy