art. 287 ust. 1
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508
Znaczenie przepisu (AI)
Określa środki ochrony prawnej przysługujące uprawnionemu z patentu w przypadku jego naruszenia, w tym żądanie zaniechania naruszenia, wydania korzyści lub naprawienia szkody, a także możliwość ustalenia odszkodowania na wzór opłaty licencyjnej lub nakazu zapłaty w przypadku naruszenia niezawinionego.Treść przepisu
Art. 287.
1.
Uprawniony z patentu, którego patent został naruszony, lub osoba, której ustawa na
to zezwala, może żądać od naruszającego patent zaniechania naruszania, wydania bezpodstawnie
uzyskanych korzyści, a w razie zawinionego naruszenia również naprawienia wyrządzonej
szkody:
1)
na zasadach ogólnych albo
2)
poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej opłacie licencyjnej albo
innego stosownego wynagrodzenia, które w chwili ich dochodzenia byłyby należne tytułem
udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z wynalazku.
2.
Sąd, rozstrzygając o naruszeniu patentu, może orzec, na wniosek uprawnionego, o podaniu
do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia lub informacji o orzeczeniu,
w sposób i w zakresie określonym przez sąd.
3.
Sąd może nakazać osobie, która naruszyła patent, na jej wniosek, w przypadku gdy naruszenie
jest niezawinione, zapłatę stosownej sumy pieniężnej na rzecz uprawnionego, jeżeli
zaniechanie naruszania lub orzeczenie, o którym mowa w art. 286, byłyby dla osoby
naruszającej niewspółmiernie dotkliwe, a zapłata stosownej sumy pieniężnej należycie
uwzględnia interesy uprawnionego.
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy